سرمقاله

سرمقاله

سرمقاله

تربیت دینی به مجموعه اعمال عمدی و هدف‌دار، به منظور آموزش گزاره‌هاي معتبر و مفاهیم يك دين به افراد ديگر، به نحوي كه آن افراد در عمل و نظر به آن آموزه‌ها متعهد و پابند باشند را گویند. با توجه به این تعریف می‌توان گفت که خانواده، مربیان و مبلغان و متولیان حکومت به عنوان کسانی که این امور را عهده‌دار هستند، معرفی می‌شوند. از این میان کارشناسان در امر تربیت دینی، سهم بیشتری را به خانواده و به‌ویژه والدین در آموزش آموزه‌های دینی و مفاهیم دینی می‌دهند.<

تربیت دینی یا به عبارتی پرورش دینی، دارای اصولی است که لازم است قبل از هر انجام هر عملی‌ متولیان این حوزه با آنها آشنا ‌شوند. نخستین اصل از اصولی که در تربیت دینی باید مورد توجه قرار گیرد این است که باید در پرورش دینی به طبیعت کودک، رشد فیزیکی و فکری او توجه شود؛ یعنی همواره در امر تعلیم، سن و سال، روحیات و میزان استعداد کودک مد‌نظر قرار گیرد و مطالب با بیانی زیبا و در خور فهم و شعور و استعداد کودک به او ارائه شود؛ زیرا همواره ثابت‌شده که اگر این مورد در امر تربیت دینی کودک لحاظ نشود و مثلاً از کلمات سخت، دشوار، خشن و دور از فهم در امر تعلیم استفاده شود، کودک دچار نوعی دل‌زدگی، تنفر و انزجار خواهد شد. دومین اصل از اصولی لازم در تربیت دینی این است که از همان ابتدا، یعنی دوران پیش‌دبستانی‌ و‌ دبستان، کودک را با مفهوم مبدا، معاد و مفاهیمی همچون خدا، روز جزا و غیره آشنا کرد. خانواده‌ها باید وقت زیادی را صرف پرداختن به این مباحث در منزل کنند تا کودک با این مفاهیم مأنوس و کم‌کم ذهنش آماده برخورد با مفاهیم دینی شود. در این مورد خانواده می‌تواند با ارائه تبیین‌های درست از موضوعات دینی و مسائل پیش‌روی کودک نوعی شناخت و علاقمندی را در کودک نسبت به مفاهیم دینی ایجاد کند. اصل سوم، استفاده از وسایل سمعی و بصری در تربیت دینی است. به این صورت که تماشای طرح‌ها و نقاشی‌های مذهبی، دیدار اماکن مذهبی و تماشای فیلم‌های مذهبی در برنامه‌های روزانه او گذاشته تا کودک با این مفاهیم مأنوس و آشنا شود. استفاده‌ از داستان و قصه‌های مذهبی و حضور در عبادت دسته‌جمعی و محافل مذهبی نیز بسیار مفید است. مجموع این فعالیت‌ها می‌تواند موجب ترغیب و تشویق کودک به این امر شود. در اصل چهارم موردی که باید مورد توجه قرار گیرد، این است که عواطف و احساسات مذهبی طفل را باید تحریک کرد. خواندن اذان و قرآن با لحن زیبا و صدای بلند و دل‌نشین و همچنین خواندن اشعار با صدای خوب و برپاداشتن مراسم تعزیه و دیدن فیلم‌های مذهبی مناسب و غیره، می‌تواند بسیار مؤثر باشد. اصل پنجم اینکه کودک را راغب سازیم که آداب مهم مذهبی و فرایض عبادتی را خود انجام دهد، یعنی نماز، روزه،‌ دعا و راز و نیاز با خدا و سپاس گذاری از نعمت‌های خدا را انجام دهد، لازم است کودک فراگیرد با حضور قلب مشکلات خود را به خدا بگوید و از او کمک بخواهد. در کنار این اصول، اصول شناختی دیگری نیز وجود دارد که رعایت آنها نیز در تعلیم تربیت دینی ضروری است، مثل اصل محبت، اصل تشویق، اصل اعتدال در تکلیف و...، که غالباً بسیار محرک و مشوق در این امر هستند.

در بحث تربیت دینی علاوه بر رعایت اصول بیان‌شده فضای مناسب نیز تأثیر به سزایی در نهادینه کردن مفاهیم دینی دارد که از جمله این فضا‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد؛ فضای خانواده: فضای که در خانواده و همراه پدر و مادر برای فرزند به وجود می‌آید، فضایی است که کودک بیشترین وقت خود را در آن بسر می‌برد، پس باید فضای سرشار از محبت باشد، رابطه افراد در این فضا محبت است و تدریجاً باید این محبت خانوادگی را به یک محبت خدایی تبدیل کرد تا صفای بیشتر و نفوذ بیشتری داشته باشد. فضای نماز: این فضا نیز می‌تواند در جهات مختلف نقش تربیتی ایفا کند، در اذکارش باطن آدمی را با خدا رابطه دهد و در دعاهایش روح آدمی را استغنا بخشد. چون همه اهل خانواده به این عمل می‌پردازند ‌این تلقین ‌را به خانواده می‌دهد که همه ما با همدیگر هم جهت و هم نظر هستیم و همه دارای یک رب و معبود به نام خداوند هستیم. فضای مسجد: فضای دیگری که در این رابطه نقش مهمی را ایفا می‌کند، مسجد است. مسجد فضای است که همه افراد بدون توجه به شغل، پست و مقام و اهداف دنیوی در آن دور هم جمع می‌شوند. « مسجد روح دینی از فردی که متدین و مومن است به فردی که می‌خواهد متدین شود منتقل می‌کند». مجالس مذهبی نیز از جمله فضا‌های مناسبی است که نقش مهمی در تربیت دینی ایفا می‌کند( اعم از مجالس سوگواری یا اعیاد) که حضور کودک و نوجوان در این محافل باعث می‌شود روح دینی و فطرت مذهبی آنها شکوفا و پرورش یابد. دیدار با افراد مؤمن، علما و افراد خوب و باتقوای از دیگر فضاهای است که برای تربیت دینی جهت الگوپذیری ضروری به نظر می‌رسد. رفتن به طبیعت، تعمق در آسمان، دشت و صحرا و تفکر در آفرینش‌های خداوند، از جمله حیوانات، خود نیز می‌تواند کمک زیادی تربیت دینی کودک به این مورد کند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

 

جدیدترین ها در این موضوع

جايگاه انسان كامل در نظام هستي از منظر عرفا

جايگاه انسان كامل در نظام هستي از منظر عرفا

اين نوشتار با روش توصيفي-تحليلي به جايگاه انسان كامل در نظام هستي ا ز منظر عارفان مسلمان پرداخته است. از منظر آنان انسان كامل، خليفه حق‌تعالي، قطب عالم امكان و واسطه دريافت فيض از حق‌تعالي است. به عقيده بسياري از عرفا، انسان كامل به منزله روح عالم هستي مي‌ماند؛ همان‌گونه که روح امور بدن را تدبير مي‌كند، انسان كامل هم امور عالم را تدبير مي‌نمايد؛ گرچه به لحاظ بشري خود وي توجه نداشته باشد. هرگاه انسان كامل از عالم دنيا به عالم آخرت منتقل شود، خزائن الهي نيز به آن عالم منتقل خواهند شد، بساط عالم ماده جمع خواهد شد و رستاخيز قيام خواهد كرد. اين باور اهل تصوف، با عقايد شيعي، بسيار هماهنگ است؛ زيرا روايات شيعي نيز در اين معنا، صراحت دارد كه هرگاه حجت خدا از روي زمين ارتحال يابد، زمين متلاشي خواهد شد؛ ويژگي‌هاي كه از زبان اهل تصوف براي اهليبت بيان شده است، حاكي از اين مطلب است كه از منظر آنان انسان كامل، منطبق بر اهلبيت (ع) مي‌شود.
حقيقت متعالي و تعينات آن

حقيقت متعالي و تعينات آن

حقيقت متعالي، حقيقتي است كه از هر قيدي رها است؛ از اين حقيقت به غيب الغيوب و هويت مطلقه و وجود من حيث هو هو، نيز تعبير كرده‌اند. اين حقيقت در مرتبه اطلاق هيچ حكمي را نمي‌پذيرد، به همه موجودات نسبت يكسان دارد؛ اما از لازمه آن، علم به ذات و شعور به كمال ذاتي و اسمائي است. علم به ذات موجب، افتادن بي‌تعين در دام تعين مي‌شود.
جایگاه عقل در نظام سلوکی عرفا

جایگاه عقل در نظام سلوکی عرفا

عقل در نظام سلوکی عرفا، دارای دو جایگاه مجزا است. عقل در مراحل ابتدایی سلوک هدایتگر، راهگشا و روشنگر است؛ اما در مراحل عالی‌تر سلوکشان هدایتگری و راهبری از عقلانیت و تعقل جدا می‌شود؛ در این راستا باید توجه داشت که منزلت عقل نفی نمی‌شود، بلکه عقلانیت در صیرورت وجودی عارف به امری فراعقلی و نه غیرعقلی تبدّل و تحول می‌یابد. متاسفانه نزد برخی راهروان طریق سلوک این امر به مثابه ضد عقلی بودن تعالیم عرفانی تلقی می‌شود، حال آن‌که میان امر فراعقلی و امر غیر عقلی تفاوت و تمایز معناداری است که می بایست مورد توجه و تأمل عرفان پژوهان و سالکان راه قرار گیرد؛ در این مقاله ضمن پرداختن به مفهوم انسان‌شناختی و وجودشناختی مفهوم عقل، به تفاوت و تمایز میان این دو ساحت اشاره و لوازم معرفت شناختی آن استخراج خواهد شد.
الگو رویش اعتقادی افراد و جریانات از منظر قرآن کریم

الگو رویش اعتقادی افراد و جریانات از منظر قرآن کریم

قرآن کریم با استفاده از آیات خویش انسان را به‌سوی کمال سوق می‌دهد؛ پس باید بر طبق این فرمان‌ها روند زندگی را در مسیر رویش قرارداد. با بررسی و تحلیل الگوی رویش می‌توان اصلی‌ترین نقش را در خود فرد و آن جامعه جستجو کرد که ایمان را در درون خویش حس نمودند و فطرتشان علی‌رغم، القائات منفی افراد دیگر، ایشان را به این مسیر نزدیک نمودند، مانند همسر فرعون که با توجه به محیطی دور از معنویات، به دیندار شد...

پر بازدیدترین ها

رشد معنوی انسان از منظر قرآن و حدیث

رشد معنوی انسان از منظر قرآن و حدیث

این پژوهش نشان می‌دهد که ایجاد رابطه درست بین فرد و مسائل خود، ایجاد رابطه درست بین فرد و دیگران و ایجاد رابطه با خدا و کسب آرامش در پرتو آن از آثار رشد معنوی است؛ همچنین، تفکر، ایمان، انجام خوبی و ترک زشتی از علل رشد معنوی و جهل، کفرورزی و پیروی از شهویات از موانع رشد معنوی است.
آسیب‌ها و تهدیدهای اختلافات مذهبی در جهان اسلام

آسیب‌ها و تهدیدهای اختلافات مذهبی در جهان اسلام

مقاله حاضر ضمن بررسی فلسفه تفاوت‌ها و تنوع‌های میان انسان‌ها، تنوع و اختلاف از دیدگاه اسلام و انواع اختلافات مذهبی را تبیین و سپس به عوامل پیدایش اختلاف و تفرقه مذاهب را به لحاظ درونی و بیرونی پرداخته و نتایج و آثار ناشی از آن را بیان می‌کند...
حقیقت یوگا

حقیقت یوگا

در این مقاله با تکیه بر اصلی‌ترین متن یوگا، یعنی یوگاسوتره، حقیقت یوگا بررسی شده است و رابطه آن با آیین هندوییسم، اهداف و آثار آن مورد بررسی قرار گرفته است...
جهانی شدن، دین و چالش های دینی

جهانی شدن، دین و چالش های دینی

رابطه ی بین دین و جهانی شدن به چه نحو است؟ مذهب چگونه در چشم انداز جهان گرایانه جای می گیرد؟ آیا جهانی شدن ...
Powered by TayaCMS