چگونه کودکان خود را تشویق کنیم

در گذشته، والدین فقط با تهدید و تنبیه کردن بچه‌هایشان را به انجام کارهای مختلف وادار می‌کردند. وقتی از بچه‌ها اشتباهی سر می‌زد و یا زمانی که به حرف پدر و مادرشان گوش نمی‌کردند، والدینشان آنها را تهدید می‌کردند. مثلاً در این شرایط به فرزندانشان می‌گفتند: «اگه به حرفم گوش نکنی، تو درد سر می‌افتی و یا اگه بازم الکی گریه کنی، کاری می‌کنم که واقعاً گریه‌ات در بیاد.» اگر کودک آنها به سن و سالی نرسیده بود که حرف‌های آنها بفهمد، والدین سریع به روی کودکانشان دست بلند می‌کردند و آنها را تنبیه می‌کردند و یا به بچه نگاه تهدیدآمیزی می‌کردند.

با تنبیه کردن بچه‌ها، خشونت، بدرفتاری و ناراحتی‌های بچه‌ها بیشتر می‌شود و این‌ها خود مانعی بر سر راه پدر و مادرها می‌شوند. شاید تهدید کردن بچه‌ها و ترساندن آن‌ها تا حدی کارساز باشد، اما والدین با این کارشان هرگز نمی‌توانند بچه‌ها را تشویق به همکاری بیشتر با آن‌ها کنند. پدر و مادرها باید بچه‌هایشان را تشویق کنند تا آن‌ها با میل و اراده خودشان کاری را انجام دهند نه به‌زور. ما با تنبیه کردن بچه‌ها علاقه و رغبت آن‌ها به انجام کاری را در آن‌ها از بین می‌بریم. تنبیه نکردن بچه‌ها کار سختی است، چون بسیاری از والدین می‌بینند که این روش در کوتاه‌مدت خیلی راه‌حل خوبی نیست. بسیاری از آن‌ها نمی‌خواهند بچه‌هایشان را تنبیه کنند، اما راه‌حل دیگری به ذهنشان نمی‌رسد. بسیاری از والدین می‌دانند که تنبیه کردن بچه‌ها کار خیلی بی‌رحمانه‌ای است، اما آن‌ها فکر می‌کنند که اگر بچه‌هایشان را تنبیه نکنند، آن‌ها لوس و از خود راضی، بی‌ادب و سرکش می‌شوند.

بسیاری از والدین واقعاً نمی‌خواهند بچه‌هایشان را تنبیه کنند، اما راه‌حل دیگری به ذهنشان نمی‌آید. راه‌حل مناسبی که از طرف عده‌ای از محققان بیان‌شده، این است که بچه‌ها را به خاطر کارهای بدشان از یک سری چیزها محروم کنیم. به‌عبارت‌دیگر، وقتی کودکی کار بدی می‌کند، به‌جای اینکه او را تنبیه کنیم، او را از چیزی محروم کنیم تا با این محرومیت او به‌اشتباه خودش پی ببرد و اگر به کودک بگوییم: « تو بچه خیلی بدی هستی و باید تنبیه بشی»، بچه با این کار ما این پیام را دریافت می‌کند که: « اگر اشتباهی بکنی، اشکالی نداره. اما وقتی اشتباهی ازت سر میزنه، باید عواقب اون رو هم تحمل کنی.» استفاده از این روش تا حد زیادی بهتر از تنبیه کردن بچه‌هاست، اما بچه‌ها با این کار بر انجام دادن کاری تشویق نمی‌شوند شاید استفاده از این روش نوعی تهدید مؤدبانه است. ما خیلی مؤدبانه به بچه‌هایمان می‌گوییم که اگر به حرف‌های ما گوش نکنند، تنبیه می‌شوند. منبع: کتاب‌ بچه‌های بهشتی