طرح مهاجرت فلسطینیان از فلسطین وجه مشترکی میان دونالد ترامپ و البانی (وهابی)

طرح مهاجرت فلسطینیان از فلسطین وجه مشترکی میان دونالد ترامپ و البانی (وهابی)

نویسنده: محمد باغچقی

عضو گروه امت و تمدن پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام قم

در روزهای اخیر شاهد آنیم که دولت جدید آمریکا و حاکمان رژیم صهیونیستی، طرحی مبنی بر انتقال ساکنین غزه به برخی از کشورهای اسلامی مطرح کرده اند. بدین سان که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، از لزوم مهاجرت فلسطینیان نوار غزه به مصر و اردن، سخن گفته ونتانیاهو نیز می گوید:

اهالی غزه را باید به کشور عربستان منتقل کرد. این طرح که قطعا طرحی ضدانسانی بوده و در تعارض جدی با قوانین بین المللی نیز می باشد، مورد اعتراض بسیاری از کشورها از جمله برخی کشورهای اروپایی نظیر فرانسه قرار گرفت.

در این میان هرچند مسوولان عربستانی نیز به چنین طرحی اعتراضی شدید کرده اند، ولی هنگامی که به آراء برخی از عالمان وهابی مراجعه می کنیم با کمال تاسف مشاهده می شود آنان نیز سال ها جلوتر از طرح ترامپ و نتانیاهو، مسئله مهاجرت فلسطینیان را مطرح کردند. چنانکه محمد ناصرالدین البانی (از عالمان معاصر وهابیت) در عبارتی عجیب چنین تصریح می کند:

«أن مكة خير من فلسطين، وأن النبي - صلى الله عليه وآله وسلم - لما لم يستطع إقامة الدين فيها هاجر منها، فعلى كل مسلم لا يستطيع أن يقيم دينه في أي بقعة أن يتركها وينتقل إلى بلدة يستطيع فيها ذلك»

قطعا مکه بهتر از فلسطین است و لذا همانطور که رسول خدا (صلی الله علیه وآله) وقتی مشاهده کرد قدرت بر اقامه دین در مکه را ندارد، به مدینه مهاجرت فرمود، همانطور نیز همه مسلمانانی که قدرت بر اقامه دین در بلادشان را ندارند باید به مناطق دیگر هجرت نمایند.[1]

بدون شک این عبارت که بار دیگر نشان می دهد وهابیان همواره در خدمت مقاصد استکبار بوده و اسلامشان همان اسلام آمریکایی می باشد، با اشکالات عدیده ای روبه رو است

از جمله آن که قطعا در متن فوق، قیاس مع الفارق صورت گرفته است. بدین صورت که اساسا قیاس وضعیت مسلمانان صدر اسلام که در سال های ابتدایی دعوت رسول الله (صلی الله علیه وآله) در مکه می زیسته اند با وضع مسلمین عصر حاضر قیاس نادرستی است.

زیرا در سال های ابتدایی ظهور اسلام، طبعا هم جمعیت مسلمانان، بسیار اندک و محدود بود و هم جامعه اسلامی در نهایت فقر و تنگدستی به سر می برد؛

حال آنکه امت اسلامی و کشورهای مسلمان در عصر حاضر، علاوه بر بهره مندی از ثروت های سرشار خدادادی، همچنین جمعیت قابل توجهی نیز دارند.

تنها مسئله تاسف باری که در این میان وجود دارد، عدم وحدت مسلمانان است. وگرنه بدون شک اگر امت اسلام، متحد می بود بسیاری از این حوادث تلخ یا رخ نمی داد و یا در مدت زمان کوتاهی حل می شد؛ همانطور که امامین انقلاب بارها تصریح فرموده اند، علت اصلی زیاده خواهی های مستکبران در منطقه ما و همچنین بروز بحران هایی همچون بحران فلسطین، عدم اتحاد امت اسلامی می باشد. چنانکه حضرت امام (ره) در این باره می فرمایند:

«در جامعه اسلامى كه مشترك ما بين همه است، در كلمه توحيد كه مشترك بين همه است، (مسلمانان باید) در مصالح اسلامى كه مشترك بين همه است با هم توحيدِ كلمه كنند. اگر اينها توحيد كلمه كنند، ديگر يهود به فلسطين طمع نمى ‏كند؛ ديگر هندو به كشمير طمع نمى ‏كند.»[2]

بنابراین مقایسه ای که البانی مطرح کرده است، قیاسی مع الفارق است و طبعا نتیجه ای که در پایان عبارتش عنوان می کند (یعنی لزوم هجرت فلسطینیان از سرزمین های اشغالی)، نیز نتیجه ای نادرست خواهد بود.

یکی دیگر از عبارات البانی در رابطه با لزوم مهاجرت فلسطینیان از فلسطین بدین صورت در کتاب «فتاوى الشیخ الألبانی ومقارنتها بفتاوى العلماء» ذکر شده است:

سوال کننده ای از جناب البانی پرسیده است: آیا جایز است اهل کرانه باختری از سرزمین شان خارج شده و به شهر دیگری مهاجرت کنند؟

البانی در پاسخ چنین تصریح کرده است: «یجب أن یخرجوا یا أخی , یجب أن یخرجوا من الأرض التی لم یتمکنوا من طرد الکافر منها إلى أرضٍ یتمکنون فیها من القیام بشعائرهم الإسلامیة»

واجب است که از آنجا هجرت نمایند. چراکه به طور کلی کسانی که قدرت بر طرد کفار از سرزمین هایشان ندارند، باید از سرزمین خود مهاجرت کنند.[3]

همانطور که روشن است در این عبارت، البانی تصریح می کند بر فلسطینیان واجب شرعی است که سرزمین آباء و اجدادی شان را ترک کرده و آن را در اختیار رژیم صهیونیستی قرار دهند چرا که مردم فلسطین، قدرت رویارویی با اسرائیل را ندارند!!

این فتوای عجیب و تاسف بار در حالی از سوی البانی وهابی صادر شده است که:

  1. در این سالها، فلسطینیان مقاوم و قهرمان، ضربه های کاری فراوانی را بر پیکره رژیم صهیونیستی وارد کرده اند. چنانکه حادثه طوفان الاقصی که خسارات فراوانی را به صهیونیست ها وارد ساخت، از جمله این ضربه ها به حساب می آید.
  2. همچنین پس از وقوع این حادثه که منجر به اسارت تعداد قابل توجهی از اسرائیلی ها شد، سردمداران رژیم صهیونیستی، پس از آنکه از دست یابی به اسرای خود مایوس گشتند، مجبور به قبول آتش بس و تبادل زندانیان شدند.

 حال باید از وهابیان پرسید: اگر این قدرت نمایی مردم فلسطین نیست، پس چیست؟

از منظر دین مبین اسلام، هنگامی که برخی از مسلمانان مورد ظلم دشمنان واقع می شوند و لذا در سختی و تنگنا قرار دارند، بر سایر امت اسلامی فرض است که با تمامی امکانات به کمک آنان بشتابند. که اگر چنین نکنند، طبعا می بایست در مسلمان بودن خود شک کنند.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در این باره فرمودند: «مَنْ سَمِعَ رَجُلًا يُنَادِي يَا لَلْمُسْلِمِينَ‏ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ.»

کسی که ندای (یاری طلبی) مظلومی را که مسلمانان را ندا می کند، بشنود ولی جوابی نسبت به آن ندا ندهد، مسلمان نیست. [4]

بر همین اساس می بایست خطاب به وهابیان گفت: بجای آنکه بر وجوب هجرت فلسطینیان از سرزمین هایشان فتوا دهید، به فکر حمایت همه جانبه از آنان باشید؛

بدون تردید اگر همه کشورهای اسلامی در مسئله دفاع از فلسطین و مبارزه با رژیم صهیونیستی متحد شوند، قطعا مشکل فلسطین در مدت زمان بسیاری کوتاهی حل خواهد شد و صهیونیست ها دست از تعدی و ظلم برخواهند داشت.

چنانکه رهبر انقلاب (مدظله العالی) در این باره می فرمایند: «اگر مسلمانها متّحد باشند، وضع فلسطین آن‌چنان که امروز مشاهده میکنیم نخواهد بود.» [5]

 


 پی‌نوشت‌ها

[1] مشهور بن حسن آل سلمان، السلفيون وقضية فلسطين في واقعنا المعاصر، ص14، فلسطین، مركز بيت المقدس للدراسات التوثيقية، چاپ اول، 1423 ه‌ق

[2] صحیفه امام، ج2، ص33

[3] الطیبی، عکاشة عبد المنان، فتاوى الشیخ الألبانی ومقارنتها بفتاوى العلماء، ص 18، قاهره، مکتبة التراث الإسلامی، چاپ اول، 1414ه‌‌‌‌ق

[4] كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج2، ص163، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق.

[5] بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس وحدت اسلامی در تاریخ 27 آذر 1395

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

 

جدیدترین ها در این موضوع

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

چیزی که در حوزه جنگ نرم به‌عنوان ابزارآلات فرهنگی بیشتر استفاده می‌شود؛ بحث سینما، مطبوعات، نرم‌افزارهای مبتنی بر تلفن همراه مانند همین واتس‌آپ، وایبر، تانگو، لاین و... است.
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
سرمقاله

سرمقاله

«تربیت تبلیغی» واژه‌ای متشکل از دو کلمه تبلیغ و تربیت است که با ورود فصلنامه تربیت تبلیغی به عرصه نشریات تخصصی، بر سر زبان‌ها و محافل علمی افتاد؛ اما به‌راستی از نظر مفهوم شناسی این واژه به چه معناست؟ به عبارتی اگر این واژه، ترکیبی از دو کلمه تبلیغ و تربیت است، منظور از تبلیغ کدام نوع از تبلیغ و منظور از تربیت چه نوع تربیتی است؟
صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.

پر بازدیدترین ها

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.
سرمقاله

سرمقاله

«تربیت تبلیغی» واژه‌ای متشکل از دو کلمه تبلیغ و تربیت است که با ورود فصلنامه تربیت تبلیغی به عرصه نشریات تخصصی، بر سر زبان‌ها و محافل علمی افتاد؛ اما به‌راستی از نظر مفهوم شناسی این واژه به چه معناست؟ به عبارتی اگر این واژه، ترکیبی از دو کلمه تبلیغ و تربیت است، منظور از تبلیغ کدام نوع از تبلیغ و منظور از تربیت چه نوع تربیتی است؟
ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

فرزندپروری از ابتدای خلقت مورد ابتلای والدین بوده و سبک‌های آن نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه‌ی علومِ رفتاری قرار گرفته است. فرزندپروری فقهی و ابتناء سبکی از فرزندپروری بر احکامِ فقهی، ایده‌ای است که نوشتار پیش‌رو به دنبالِ تبیینِ ضرورت و قلمرو آن است
Powered by TayaCMS