چگونه فرزند خود را به نماز علاقه مند کنیم؟

پرسش:

پسر 14 ساله‌ای دارم که در دوران کودکی نمازش را مرتب می‌خواند، اما دو سال است که به نماز اصلاً اهمیت نمی‌دهد و می‌گوید در دوران کودکی نماز می‌خواندم تا دیگران مرا دوست داشته باشند.

پاسخ:

فرزند شما دو سال است وارد دوره نوجوانی (Teenage) شده و دقیقاً از همان زمان به نماز اهمیت نمی‌دهد.

علت این مسئله به‌احتمال فراوان ویژگی استقلال‌طلبی او است. نوجوان شما دوست ندارد به دیگران اتکا کند و مایل است روی پای خود بایستد. او دوست ندارد مورد امرونهی دیگران واقع شود و دیگران حتی پدر و مادر برایش تکلیف معین کنند. نوجوان دوست دارد به رأی و اندیشه‌اش احترام بگذارند و مهم‌تر از همه این‌که می‌خواهد انتخاب‌گر باشد.

چند توصیه

1. به رأی و اندیشه او احترام بگذارید و اجازه دهید خود به ارزش نماز پی ببرد و خود آن را برگزیند.
2. با توجه به فاصله زمانی یک‌ساله تا تکلیف و وجوب نماز بر او برای بی‌توجه‌اش به نماز حساسیت بسیار نشان ندهید. حساسیت بیش‌ازحد جلو تفکر او را می‌گیرد اجازه دهید مسئولیت‌پذیری از دوره ایجاد شود.
3. از روش الگویی استفاده کنید؛ یعنی خودتان در عمل به نماز اهمیت دهید نمازتان را به‌موقع اقامه کنید؛ نماز در حضور این نوجوان، یادآور خوبی است.
4. از روش القای غیرمستقیم (هدیه کتاب درباره نماز، داستان‌هایی در باب نماز و...) استفاده کنید.
5. ارتباط او را با همسالان اهل نماز بیشتر کنید.