توصیه امام خمینی(ره) برای مواظبت از وقت نماز

توصیه امام خمینی(ره) برای مواظبت از وقت نماز

ای عزیز، تو نیز به قدر میسور و مقدار مقدور، این وقت مناجات را غنیمت شمار و به آداب قلبیّة آن قیام کن و به قلب خود بفهمان که مایة حیات ابدی اخروی و سرچشمة فضائل نفسانیّه و رأس المال کرامات غیر متناهیه، به مراودت و مؤانست با حق است و مناجات با او؛ خصوصاً نماز که معجون روحانی ساخته‌شدة با دست جمال و جلال حق است و از جمیع عبادات جامعتر و کاملتر است. پس، از اوقات آن حتّی الامکان محافظت کن و اوقات فضیلت آن را انتخاب کن که در آن نورانیّتی است که در دیگر اوقات نیست. و اشتغالات قلبیّة خود را در آن اوقات کم کن بلکه قطع کن و این حاصل شود به اینکه اوقات خود را موظّف و معیّن کنی و برای نماز، که متکفّل حیات ابدی تو است، وقتی خاصّ تعیین کنی که در آن وقت کارهای دیگری نداشته باشی و قلب را تعلّقاتی نباشد و نماز را با امور دیگر مزاحم قرار مده تا بتوانی قلب را راحت و حاضر کنی.

اکنون احادیث وارده در احوال معصومین(ع) را به قدر اقتضا ذکر می‌کنم تا آنکه به تدّبر در حالات آن بزرگواران بلکه تنّبهی حاصل آید و شاید عظمت موقف و اهمّیت و خطر مقام را قلب اداراک کند و از خواب غفلت برخیزد.

از بعضی از زن‌های رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده که رسول خدا(ص) با ما صحبت می‌کرد و ما [نیز] با  او صحبت می‌کردیم. چون وقت نماز حاضر می‌شد، گویی او ما را نمی‌شناخت و ما او را نمی‌شناختیم، برای اشتغالی که به خدا پیدا می‌کرد از هر چیز.[1] و از حضرت امیر صلوات الله علیه روایت شده که چون وقت نماز می‌شد، به خود می‌پیچید و متزلزل می‌شد. وقتی عرض کردند به آن حضرت که این چه حالی است تو را یا امیرالمؤمنین، می‌فرمود: «آمد وقت امانتی که خدای تعالی عرضه داشت آن را بر آسمانها و زمینها و ابا کردند از حمل آن و ترسیدند از آن.»[2] و سیّد بن طاوس [قدّس سرّه] در فلاح السّائل نقل فرموده که حضرت امام‌حسین(ع) وقتی وضو می‌گرفت رنگش تغییر می‌کرد و مفاصلش می‌لرزید.

وقتی سببش را از آن حضرت پرسیدند فرمود: «سزاوار است برای کسی که وقوف کرد بین دو دست صاحب عرض این که رنگش زرد شود و مفاصلش بلرزد.»[3] و از حضرت امام‌حسن(ع) همین طور منقول است.[4] و از حضرت امام‌سجاد(ع) روایت شده که وقتی وقت وضو می‌شد، رنگش زرد می‌شد. گفته شد این چه حالی است که عارض شما می‌شود وقت وضو، می‌فرمود: «نمی‌دانید بین دو دست کی ایستاده‌ام؟.»[5]

ما نیز اگر قدری تفکّر کنیم و به قلب محجوب مهجور خود بفهمانیم که اوقات صلوات اوقات حضور در بارگاه قدس حضرت ذی الجلال است، اوقاتی است که حق‌تعالی که مالک الملوک و عظیم مطلق است بندة ضعیف ناچیز را به مناجات خود دعوت فرموده و دار الکرامة خود اذن دخول داده تا فوز به سعادت‌های ابدی و سرور و بهجتهای دائمی پیدا کند. از دخول وقت صلوة به مقدار معرفت خود بهجت و سرور داشتیم.

پی‌نوشت‌ها

[1]. مستدرک الوسائل، کتاب الصلوة، ابواب افعال الصلوة، باب 2، حدیث 17.

[2]. همان، حدیث 5 و 14.

[3]. سید بن طاووس (ره) در فلاح السائل به نقل از کتاب اللؤلؤیّات در احوالات امام حسن بن علی، علیهما السلام، آورده است.

[4]. بحار الانوار، ج 77، ص 346، «کتاب الطهارة»، «ابواب الوضوء»، باب 34، حدیث 34، از فلاح السائل.

[5]. مستدرک الوسائل، «کتاب الصّلوة»، «ابواب افعال الصّلوة»، بابا2، حدیث 35.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

بررسی پیوند قناعت با دیگر فضایل اخلاقی و تبیین پیامدهای حاصل از آن با تأکید بر متون دینی

بررسی پیوند قناعت با دیگر فضایل اخلاقی و تبیین پیامدهای حاصل از آن با تأکید بر متون دینی

قناعت از‌جمله ویژگی‌های فرهنگی و از تعالیم و آموزه‌های قرآن و سنت است که پیوسته مورد توجه اندیشمندان قرار گرفته است. اهمیت این فضیلت به ‌اندازه‌ای است که در قرآن از آن به‌عنوان «حیات طیبه» تعبیر شده و در سنت، عامل تأمین ‌کننده سعادت است؛ از ‌آنجایی ‌که درک این جایگاه و روی آوردن به آن، مستلزم آگاهی و کسب شناختی دقیق از فضایل مرتبط با قناعت و تبیین آثار آن است، پژوهش حاضر با مبنا قراردادن متون دینی و به‌کارگیری روش تحلیل محتوا، بررسی پیوند میان قناعت با دیگر فضایل اخلاقی و تبیین آثار و پیامدهای حاصل از آن را هدف خود قرار داده و از شرایط قناعت‌پیشگی نیز به منزله پیش‌درآمدی جهت ورود به این بحث، سخن به میان ‌آورده است. بر اساس یافته‌های پژوهش، عزم، برخورداری از یقین و پذیرش سختی‌ها از مهم‌ترین ملزومات و شرایط قناعت‌پیشگی است. در رابطه با پیوند قناعت با دیگر فضایل نیز، نتایج پژوهش با ذکر شواهدی، بیانگر ارتباط قناعت با فضایل اخلاقی‌ای، چون زهد، شکر، صبر، توکل و رضا و تسلیم است؛ همچنین در این پژوهش، مهم‌ترین پیامدهای قناعت‌پیشگی در ذیل هشت عنوان مطرح شده است.
تأثیرپذیری سبک زندگی از تربیت و باورهای اسلامی با رویکرد جامعه‌شناختی

تأثیرپذیری سبک زندگی از تربیت و باورهای اسلامی با رویکرد جامعه‌شناختی

نوشتار حاضر به تأثیر‌پذیری سبک‌زندگی از تربیت و باورهای‌دینی می‌پردازد و بر رعایت رویکرد درون‌دینی و ارائه راهکارهای عملی و دینی تأکید دارد. پژوهش پیش‌رو، کیفی بوده و به شیوه توصیفی-تحلیلی انجام شده ‌است. روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه‌ای و اسنادی صورت گرفته و همچنین از منابع دیداری و شنیداری و وب‌گاه‌های مرتبط با این حوزه استفاده شده است.
مبانی انسان‌شناختی تربیت اخلاقی از دیدگاه ملا مهدی نراقی (قدس سره)

مبانی انسان‌شناختی تربیت اخلاقی از دیدگاه ملا مهدی نراقی (قدس سره)

تربيت اخلاقي فرآيند زمينه‌سازي و به‌كارگيري شيوه‌هايي براي شكوفا‌سازي، تقويت و ايجاد رفتارهاي اخلاقي و اصلاح آداب ضد اخلاقي در انسان است. هدف پژوهش حاضر، بررسی مبانی انسان‌شناختی تربیت اخلاقی از دیدگاه ملا مهدی نراقی (قدس سره) است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است. نتایج بررسی آراء تربیتی علامه نراقی (قدس سره) بیانگر آن است که اساسی‌ترین مسئله در تربیت اخلاقی آدمی، شناخت مبانی انسان‌شناختی است؛ با معرفت به این مبانی است که می‌توان اهداف تربیتی را شناسایی کرد؛ اصول و بایدونبایدهای کلی تربیت را کشف نمود و مسیر تربیت اخلاقی را در جهت نیل به سعادت و حیات طیبه‌ای که سرشار از شفقت، مودت و آرامش روانی است، هموار ساخت.

پر بازدیدترین ها

اشعار آیت‌الله قاضی درباره توصیه‌های معنوی - عرفانی

اشعار آیت‌الله قاضی درباره توصیه‌های معنوی - عرفانی

مرحوم قاضی گاه و بیگاه بیک باره غیبشان می‌زد و به هر کجا که احتمال می‌دادیم آنجا باشند، به مسجد کوفه و سهله، مراجعه می‌کردیم. ولی ایشان را نمی‌یافتیم. اما پس از چند روز بدون مقدمه پیدا می‌شدند و بار دیگر مجالس بحث‌های اخلاقی ما شروع می‌شد...
نکته ها

نکته ها

Powered by TayaCMS