فتنه از توست

فتنه از توست

ابلیس چون آدم را سجود نکرد و مخالفت امر کرد، گفت: خلقتنی من نار و خلقته من طین[1]، ذات من از نار و ذات او از طین است.[2] چو شاید که عالی ادنی[3] را سجود کند؟

چو ابلیس را به این جرم مقابلگی نمودن و با خدا جدال کردن، لعنت کرد و دور کرد، گفت: یا رب، آه! همه تو کردی و فتنه تو بود، مرا لعنت می‌کنی و دور می‌کنی؟

 و چون آدم گناه کرد حق‌تعالی آدم را از بهشت بیرون کرد. حق‌تعالی به آدم گفت که ای آدم، چون من بر تو گرفتم و بر آن گناه که کردی زجر کردم، چرا با من بحث نکردی؟ آخر ترا حجت بود، نمی‌گفتی که همه از تو است و تو کردی، هرچه تو خواهی در عالم شود، و هرچه نخواهی هرگز نشود. اینچنین حجت راستِ مبینِ واقع داشتی، چرا نگفتی؟

گفت: یا رب می‌دانستم، الا ترک ادب نکردم در حضرت تو و عشق نگذاشت که مؤاخذه کنم.[4]

 

پی‌نوشت‌ها

[1]. پاره پایانی از آیه 12، سوره 7، الاعراف: مرا از آتش آفریده‌ای و او را از گِل.

[2]. طین: خاک؛ گِل.

[3]. عالی و ادنی: والاتر و پست‌تر.

[4]. مؤاخذه کردن: بازخواست؛ سرزنش.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

آزار دوستان او

آزار دوستان او

فتنه از توست

فتنه از توست

قرض به خدا

قرض به خدا

همت، بلند دار

همت، بلند دار

پر بازدیدترین ها

قرض به خدا

قرض به خدا

در پی روزی حلال

در پی روزی حلال

No image

حکم شُرَیح

خشنودی مادر

خشنودی مادر

ما همه در گذرگاهیم

ما همه در گذرگاهیم

Powered by TayaCMS