چگونه کودکان خود را تشویق کنیم

چگونه کودکان خود را تشویق کنیم

در گذشته، والدین فقط با تهدید و تنبیه کردن بچه‌هایشان را به انجام کارهای مختلف وادار می‌کردند. وقتی از بچه‌ها اشتباهی سر می‌زد و یا زمانی که به حرف پدر و مادرشان گوش نمی‌کردند، والدینشان آنها را تهدید می‌کردند. مثلاً در این شرایط به فرزندانشان می‌گفتند: «اگه به حرفم گوش نکنی، تو درد سر می‌افتی و یا اگه بازم الکی گریه کنی، کاری می‌کنم که واقعاً گریه‌ات در بیاد.» اگر کودک آنها به سن و سالی نرسیده بود که حرف‌های آنها بفهمد، والدین سریع به روی کودکانشان دست بلند می‌کردند و آنها را تنبیه می‌کردند و یا به بچه نگاه تهدیدآمیزی می‌کردند.

با تنبیه کردن بچه‌ها، خشونت، بدرفتاری و ناراحتی‌های بچه‌ها بیشتر می‌شود و این‌ها خود مانعی بر سر راه پدر و مادرها می‌شوند. شاید تهدید کردن بچه‌ها و ترساندن آن‌ها تا حدی کارساز باشد، اما والدین با این کارشان هرگز نمی‌توانند بچه‌ها را تشویق به همکاری بیشتر با آن‌ها کنند. پدر و مادرها باید بچه‌هایشان را تشویق کنند تا آن‌ها با میل و اراده خودشان کاری را انجام دهند نه به‌زور. ما با تنبیه کردن بچه‌ها علاقه و رغبت آن‌ها به انجام کاری را در آن‌ها از بین می‌بریم. تنبیه نکردن بچه‌ها کار سختی است، چون بسیاری از والدین می‌بینند که این روش در کوتاه‌مدت خیلی راه‌حل خوبی نیست. بسیاری از آن‌ها نمی‌خواهند بچه‌هایشان را تنبیه کنند، اما راه‌حل دیگری به ذهنشان نمی‌رسد. بسیاری از والدین می‌دانند که تنبیه کردن بچه‌ها کار خیلی بی‌رحمانه‌ای است، اما آن‌ها فکر می‌کنند که اگر بچه‌هایشان را تنبیه نکنند، آن‌ها لوس و از خود راضی، بی‌ادب و سرکش می‌شوند.

بسیاری از والدین واقعاً نمی‌خواهند بچه‌هایشان را تنبیه کنند، اما راه‌حل دیگری به ذهنشان نمی‌آید. راه‌حل مناسبی که از طرف عده‌ای از محققان بیان‌شده، این است که بچه‌ها را به خاطر کارهای بدشان از یک سری چیزها محروم کنیم. به‌عبارت‌دیگر، وقتی کودکی کار بدی می‌کند، به‌جای اینکه او را تنبیه کنیم، او را از چیزی محروم کنیم تا با این محرومیت او به‌اشتباه خودش پی ببرد و اگر به کودک بگوییم: « تو بچه خیلی بدی هستی و باید تنبیه بشی»، بچه با این کار ما این پیام را دریافت می‌کند که: « اگر اشتباهی بکنی، اشکالی نداره. اما وقتی اشتباهی ازت سر میزنه، باید عواقب اون رو هم تحمل کنی.» استفاده از این روش تا حد زیادی بهتر از تنبیه کردن بچه‌هاست، اما بچه‌ها با این کار بر انجام دادن کاری تشویق نمی‌شوند شاید استفاده از این روش نوعی تهدید مؤدبانه است. ما خیلی مؤدبانه به بچه‌هایمان می‌گوییم که اگر به حرف‌های ما گوش نکنند، تنبیه می‌شوند. منبع: کتاب‌ بچه‌های بهشتی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

پر بازدیدترین ها

آسیب شناسی فضای مجازی و خانواده؛ تهدیدها و چالش‌ها

آسیب شناسی فضای مجازی و خانواده؛ تهدیدها و چالش‌ها

در این پژوهش نگارندگان به بررسی مهمترین آسیب های فضای مجازی و تأثیرات آن بر خانواده ها پرداخته و راهكارهايي جهت مقابله و كاهش تهديدات اينترنتي در ابعاد اجتماعی، فرهنگي، آموزشی و ... ارايه می شود...
معرفی کتاب بازی‌های خلاق 𨍥 بازی برای کودکان 2 سال به بالا)

معرفی کتاب بازی‌های خلاق (365 بازی برای کودکان 2 سال به بالا)

در این مجموعه با نگاه ریشه‌ای به مقوله ورزش و تلفیق آن با آموزه‌های دینی و ارزشی، ضمن ارائه تعریفی از بازی و انواع آن، فوائد این بازی‌ها ارزیابی شده است. همچنین فهرست جالبی از انواع بازی‌ها و نحوه انجام آنها در مدارس تهیه شده است...
تربيت ديني چيست؟

تربيت ديني چيست؟

معرفی کتاب تربیت دینی فرزندان

معرفی کتاب تربیت دینی فرزندان

نویسنده در بخشی از مقدمه کتاب به دغدغه اصلی خود برای نگارش این کتاب اشاره می‌کند و می‌گوید: «فرزندان چه جایگاهی در زندگی ما دارند؟ تابه‌حال برای فرزندان خود چه کرده‌ایم؟ برای تربیت صحیح آن‌ها چقدر کوشیده ایم؟ برای برطرف کردن مشکلات روحی و روانی آن‌ها چند کتاب مطالعه و با چند نفر متخصص مشاوره کرده ایم؟
معرفی کتاب آموزش مفاهیم دینی (همگام با روان‌شناسی رشد)

معرفی کتاب آموزش مفاهیم دینی (همگام با روان‌شناسی رشد)

این کتاب را آقای ناصر باهنر نوشته و انتشارات چاپ و نشر بین‌الملل آن را منتشر کرده است. کتاب در ۵ فصل نگاشته شده است و نویسنده تلاش می‌کند تا با تکیه‌بر روان‌شناسی رشد، به بررسی مراحل رشد و تکامل درک دینی بپردازد.
Powered by TayaCMS